|
جمعه ، 2 مرداد 1388 ، 20:00 |
|
در آن گلشن که عمر باغبان از گل بود کمتر
در سال 1264 خورشیدی زاده شد، پدرش مرحوم حاجی «داوود» در محله سبزه میدان رشت ساکن بود. شش سال داشت که راه مکتب مرحوم «میرزا محمد علی» را پیش گرفت، مکتب خانه ای که بعد ها پس از پدر و برادرانش در خاک آن آرامید. شگفتا که خود بارها می گفت «سرانجام با دستی تهی به همان جا که چیزی نیاموختم خواهم رفت».
از همان کودکی استعداد و شوق چشم گیری در شعر و ادب از خود نشان می داد، عاشق شعر بود و گویی که شعر جزئی از موجودیت او شمرده می شد. سروده های بسیاری از حفظ داشت و خود نیز گاه گاهی شعر می گفت و خوب هم می گفت. هنگامی که در مدرسه «حاج میرزا حسن» دوران طلبگی را می گذرانید به سفارش دوستان هم سلک خود تخلص «لسان» را برگزید، اما هنگام میان سالی «پور» تخلص می کرد...
|
